Eu penso que nacemos sen complexos, podes ver aos cativos sen prexuizos tocando e explorando no seu corpo e no dos demáis, pero empezamos a crecer e empezan a meternos case por costume uns principios heterocentristas e tamén condicionados por o cristianismo, eso non o fagas que é malo (quen decide o que é malo ou bo?), por que ten que ser malo expolorar o seu propio corpo ou explorar o dos demáis sexan nenos ou nenas, quen decide que debes explorar e o que non?.
Logo empezan os xogos cos seus roles, bonecas para as nenas e coches para os nenos, a ler contos nos que as princesas teñen que ser sempre salvados por príncipes encantadores e casar e ser felices. E así pouco a pouco empezan a "follar as mentes", e o teu instinto se vai diluindo e empezas a ver que estar con outra persoa distinta ao teu sexo é o habitual e poño habitual por que non é o "normal", non existen estándares de normalización, cada un é como é.
Por eso cando un se vai facendo maior distingue entre dous amores o que ten correspondencia sexual e o que non, se ten correspondencia sexual o habitual é que só poidas querer a persoas do sexo contrario, pero se non ten ese instinto sexual che da igual o sexo, ti podes querer moi profundamente á tua nai que ao teu pai, a unha irmá que a un irmán, a unha amiga que a un amigo, hai non distingues nin das o teu amor en función do sexo da persoa, en cambio se tes que querer a unha persoa ca que vas a relacionarte dun xeito máis íntimo a tua "mente follada" e a que vai facer saltar todas as alarmas por todos eses condicionantes relixiosos e heterocentristsa, que che din eso esta ben ou está mal, e só quen pode desconectar esa alarma absurda é capaz de amosar o seu amor a calquera persona sen nengún prexuizo, e poder amar realmente sen complexos á persoa que sexa entre outras moitas cousas a sua amiga, amante, confidente, complice, que lle poña os pelos de punta, coa que goce, etc., e é dese xeito desconectando a alarma cando un pode darse conta de que se namorou sen condicións dunha persona e non do sexo de esa persoa.
este blog está a ser unha mina...
Mar 8 2012, 16:19Agardo que de diamantes e non de carbón :-P
Mar 8 2012, 20:47eu dicíao máis en sentido de "túnel do amor"
Mar 8 2012, 20:59Eu penso que nacemos sen complexos, podes ver aos cativos sen prexuizos tocando e explorando no seu corpo e no dos demáis, pero empezamos a crecer e empezan a meternos case por costume uns principios heterocentristas e tamén condicionados por o cristianismo, eso non o fagas que é malo (quen decide o que é malo ou bo?), por que ten que ser malo expolorar o seu propio corpo ou explorar o dos demáis sexan nenos ou nenas, quen decide que debes explorar e o que non?.
Mar 9 2012, 11:08Logo empezan os xogos cos seus roles, bonecas para as nenas e coches para os nenos, a ler contos nos que as princesas teñen que ser sempre salvados por príncipes encantadores e casar e ser felices. E así pouco a pouco empezan a "follar as mentes", e o teu instinto se vai diluindo e empezas a ver que estar con outra persoa distinta ao teu sexo é o habitual e poño habitual por que non é o "normal", non existen estándares de normalización, cada un é como é.
Por eso cando un se vai facendo maior distingue entre dous amores o que ten correspondencia sexual e o que non, se ten correspondencia sexual o habitual é que só poidas querer a persoas do sexo contrario, pero se non ten ese instinto sexual che da igual o sexo, ti podes querer moi profundamente á tua nai que ao teu pai, a unha irmá que a un irmán, a unha amiga que a un amigo, hai non distingues nin das o teu amor en función do sexo da persoa, en cambio se tes que querer a unha persoa ca que vas a relacionarte dun xeito máis íntimo a tua "mente follada" e a que vai facer saltar todas as alarmas por todos eses condicionantes relixiosos e heterocentristsa, que che din eso esta ben ou está mal, e só quen pode desconectar esa alarma absurda é capaz de amosar o seu amor a calquera persona sen nengún prexuizo, e poder amar realmente sen complexos á persoa que sexa entre outras moitas cousas a sua amiga, amante, confidente, complice, que lle poña os pelos de punta, coa que goce, etc., e é dese xeito desconectando a alarma cando un pode darse conta de que se namorou sen condicións dunha persona e non do sexo de esa persoa.